ลอน์ดลิเทลตอนที่17
"แม่นมของลอร์ดมิคานชื่อว่า"กาจา"(g a j a)
สืบๆต่อๆมา
มันเป็นปรัชญาแห่งความ"นิ่งเงียบสำหรับลอร์ดมิคาน จากการพบสิ่งอปกติในตัวท่าน ที่แปลกไป แต่ก็ไม่วายมีการ"ติดตามอิจฉาพยาบาทกัน ใส่กันอาฆตมาดร้ายใส่กันอย่างหฤโหดเลือดเย็นฆ่าล้างตระกูลเจ็ดชั่วโคตรก็มี"ซึ่งทุเรศสุดๆ""แต่มีสกุล
และหลายคนไม่รู้ว่ามิคานเป็นลอร์ซ่อรเร้น แต่อุกหลายคคคิดว่า "ลอร์ดมิคานเกิดมาบนกองเงินกองทอง เป็นคนโชคดีที่น่าอิจฉาอย่างยิ่งแต่ที่จริงชีวิตลอร์ดเศร้มากแม้จะเป็นลอร์ดซ่อนเร้นนี้ยิ่งลำบาก เข้สไปอีกแต่จำใจต้องเป็นลอน์ดซ่อนเร้นต่อไป
ที่มีข่าว่าลอร์ดผู้หายไปนั้นคณกจิกาแห่งมิคานยังหาข้อยุติไม่ได้ว่า ลอร์มิคานตัวจริงอยู่ไหนเป็นตายอย่างไร ยับจากปริศนาการคลอดของลอร์ดแล้วทารกน้อยถูกขโมยไปจากโรงพยาบาลมิโดและต่มาท่านลอร์ดเมนาและเลดี้ชีนีได่เสียชีวิตลงหลังการคลอดลอร์ดมิดาท
บิดามารดาของท่านเป็นผู้สืบยศขุนนานถึง20ชั่วโคตรตามกติกามิคานกาจาเองแม่นมของลอน์ดมิคานเองก็ไม่รู้ เพราะวับสนตอนคลอดว่ามิคานจะเป็นลอร์ดจริงหนือไม่ก็แต่ทนเลี้ยงต่อมาจน"กาจา"ตายในที่สุดเช่นกัน ค่าเฉลยว่าจริงเท็จจะถูกเปิดเผยต่อไปแต่มรดกทุกชิ้นของลอร์ดคงสภาพเดิมทั้งหมด ไม่ทีการยักยอกและถ่ายโอนให้ใคร ก่อนถึงมือลอร์ดตัวจริงตามพินัยกรรม
ส่วนแต่การสืบค้นเป็นไปอย่สงละเอียดละช้ามากถามว่ารู้ได้อย่างไรเพราะมันลับมากสำหรับพวกเขา"กลุ่มไม่มีอหิงสาธรรมคำตอบ!คือ"ภาพปรากฎมันจะแสดงออกมา" แต่มิคานสมองไม่รับในเรื่องนี้แม้จะไม่เคยเรียนรู้ว่า"อหิงสาธรรมคืออะไร?
" เพราะเขื่อว่า ตนเองมิได้เกิดมาเพื่อมาต่อต้านกับสิ่งที่ไร้ส่ระเหล่านี้ เพื่อดำรงชีวิตอยู่"ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านเลยไปเหตุผลทำไมมิคานไม่สนใจลูกสาวหัวหน้นเผ่าทาส"เกวา"(ชื่อมีสองชื่อ)เผ่าหนึ่ง""หล่อนไม่สวยใช่ไหม
คำตอบคือ"ไม่ใช่""
หล่อนไม่รวยใช่มั้ย
ตอบว่า"ไม่ใช่"
ต่อมาหล่อนฆ่าตัวตายเพราะมีเรื่องขัดใจกับพ่อของหล่อน และโดนพ่อของหล่อนปล้ำอนาจาร
"เธอรับไม่ได้""
หัวหน้าทาส"เกวา"เป็นทาสใหญ่าเลี้ยงปศุสัต
ว์หลากชนิดเช่นช้างและเสือโคร่งและม้างิ่งเร็วทีาชื่อว่า"อัสดร"เป็นต้นเพื่อนายชื่อว่าทุน"ชาโก"
มาที่สนธิกับเรื่องของมิคานเหตุผลที่มิคานไม่สนใจลูกสาวของเกวา มิใข่หยิ่งหรือทรนงแต่เป็นเพร่ะว่สมีดารจัดแบบคลุมถุงขนมิคานชอบแบบเป็นไปเองแบบธรรมขาติ มิใช่เป็นวิทยาศาสตร์ที่มนุษบ์ครีเอต(create) ชึ้นมา
อนึ่งมันขัดกับกติกาของเมืองมิคานตามสูตรบัญญัติไว้ และอนึ่งอันอื่นอีก ที่มีนัยสำคัญเช่นกันคือการพบว่า
การมีชีวิตสมรส นั่นจะมีสรรพสิ่งเหล่านี่ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือ "การเอากัน"=ร่วมเพศ" การแต่งงานแบบมั่วๆซั่วๆ มันจะดีวันนี้แต่พรรุ่งนี้ จะมีปัญหาตามมา เช่นพฤติกรรมทางเพศไม่เหมือนกัน รสนิยมทางเพศไม่เหมือนกัน เช่น"เอากันพร่ำเพรื่อ ""ไม่เอากันพร่ำเพรื่อ"
หรือคนหนึ่งจะนอน คนหนึ่งไม่อยากจะนอน แต่จะกินของเล่นตอนจะนอนบนเตียง อะไรเทือกนี้เป็นต้น อาหารอาจจะไม่ตรกสเปกศี(species) กันสันดานเดิมไม่เหมือนกัน หรือมีดรู๊ปเลือดและผิวสีอต่างกัน ถ้าขัดกับหลักการของตนเอง ไปกันไม่ได้ เพร่ะการถูกบังคับผบักไสวันหนึ่งมันอาจจะเสรีขึ้นมาสุดท้ายต้องแยกกัน
ถ้าขืนทำตามเจตนารมณ์แบแฝงถึงอยู่ด้วยกันได้ นั่นก็คือ"การตายผ่อนส่งนั่นเอง"ทัศนคติทั่งหมเดังกล่าวมาแล้วเป็นของมิคานด้วยเหตุผลททั้งหมด
มิคานจึงงดแต่งงานกับ"นารา"สาวสวย"ลูกหัวหน้าทาสที่ชื่อว่า"เกวา"นั้น แต่ในบริบทนี้บีคคลภายนอกมิคานเห็นอย่างไร ตามใจชอบมันเป็นเสรีภาพของแต่ละคนแต่ละกลุ่มชนแต่ละขีนนางแต่ละกติกาของสังคม
คิดอย่างนั้ ลอร์ดมิคานอาจจะอ่อนเลขคำนวณแต่นี้เป็นคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ที่ตนเองธำรงไว้ตลอดมา จึงเกิดประเด็นส่วนลึกของมิคาน อีกเรื่องที่น่าสนใจมากคือ
ส่วนลึกขอลอร์ดมิคาน กล่าวคือหลังจากที่ตนเองได้รับการบอกเล่ายืนยันจากพี่เลี้ยวหรืแม่นมขื่อว่ส"กาจา" ว่าตรเอง เป็นลอร์ดแหางมิคานแต่ถูกแกล้งให้เป็นแมลสาปเหมือนอย่างที่เป็น ทันทีที่กาจาพูดจบมิคานไม่สนใจมันมากเรื่องลอร์แห่งมิคานหรือสามัญชนแห่งมิคาน
สนใจอย่างเดียว คือมีกินมีใช้ตามอัตภาพ เท่านี้ชีวิตมิคานก็เหมือนสวรรค์แล้วมิคานไม่คิดทะเยอทะนานใฝ่สูง อยากมั่ง อยากมี เหมือนคนทั่วไปทที่อาจจะอยากจะเป็นจะมีอย่างสุดไจนไม่มีคำว่า"พอ""
มิคานไม่ชอบการพนันทุกชนิดและงดไม่ดื่มเหล้าเป็นนิจสิน และแสงงหากามารมณ์และความรักหรือชนิดเป็นนักล่า หญิงสาวพรหมจรรย์ของหญิงสาวเพื่อความสนุกสนาน และคู่รักหรือเมียคนอื่น เพื่อความสุขของตน นี้คือปรัชญาชีวิตของลอร์ดมิคานโดยแท้จริง
"นารา"ใจเธอของเธอต้องการ รักษาพรหมจรรย์ไว้สำหรับชายคยแรกที่เธอตัดสินใจจะแต่งงานด้วยกันเท่านั้น เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอฆ่าตัวตายต่อมาโดนการกระโดดงงทะเลให้ปลาฉลามกินที่ผาสูงฝั่ง"ทะเลกริมเกรย์"" หลังจากที่พ่อเธอสั่งให้เธอไปหาปลา"แคมเมอรอน" (camer r o l )" และได้ปลามาให้พ้อเธอเสร็จแล้ว และตอนเธอทำพิธีฆ่าตัวตาบนั้นเธอดื่ทกาแฟร้อนไปหนึ่งแก้วที่"คาเฟเกรย์กราสส เอท-ซี-เรสตัวรอง "( cafe g r ay g rass at sea restaurant ) ใกล้ผาเกรย์นั่นเอง
หล่อนชื่อ "นารา"ส่วนพ่อเธอชื่อกิกี
มันอาจจะรับไม่ได้กับ"โมชั่น"(motion) ทุกชนิดรับจากฝ่ายทาสกลุ่มที่ขาดมโนธรรมแห่งทาส และคอยตามรังควาญโดยเฉพาะคนที่เป็นทาสทีมีกิเลสหนาและมีโมหะอันมหันต์
ที่ ยึดเหนี่ยวกามมารมณ์และความั่งคั่ง ความชนะ และท้ายสุดความสำเร็จ. เป็น"อุตมสัตย์" ในชีวิต จะเสียอะไรก็เสียไปเท่าไหน่ก็ได้ทเพื่อให้ได้สิ่งดังกล่าวนั้นให้จงได้
อันนี้ ถือว่าวิเศษสุดในความเป็นคนของเขา. แต่มิคานมีความเห็นแย้งที่แทนด้วยอาการการแสดงวาจาว่า"ไม่อยากจะพูด" ต่อฝ่าบทาสที่เลือกทางเลือกที่สวนทางกกับตน
เพราะตนเชืาอว่าการเป็นทาสถ้าใครมีมโนธรรมก็จะเกิดเป็นขุนนางหรือนายทุนได้ในชาติต่อไปได้ไม่ยากนัก บริบทอื่นอีกมากมาย แต่ใครก็ตามทั้งชั่วและดีใดๆจง ได้บรรลุธรรมนี้เท่าๆกันนั่นคือ "การได้มีมโนธรรมสุดล้นพ้นเป็นสำคัญเถิด
ข้าขอวิงวอน ความประเสริฐนี้มีแคต่ความจริง ที่ไม่ต้องบอกกล่าวสอนใดๆ คือรู้และละอายใจได้ด้วยตนเองเมื่อตนเองประสบชีวิตและขะตากรรม "ลอร์ดมิคานกล่าวและภาวนาในที่สุด"
ก็ลอร์ดมิคานถูกถามโดย"ปีศาจเจ้า"แห่งตำหนัก"ภูสมิง" ในขณะมิคานผจญภัยเดินป่า ที่ป่สดงดิบ"เอวาซอด"Evas o d 's"ต่อมาว่า"ท่านลอร์ดมิคาน ท่านมีทุกอย่างแล้ว
ทำไมท่านจึงชอบออกมาใช้ชีวิตทดลอง อีกแบบนี้เพื่ออะไร?ลอร์ดมิคานตอบทันใดว่า "ท่านคงไม่รู้ว่าผมเดิมเป็นใคร?""
"ก็ได้"
ผมจะตอบให้มันกระจ่าง แม้กระนั้น ผมขอบอกก่อนว่า "ผมไม่ต้องการความช่วยเหลืออะไรจากท่านอีกด้วย เพราะข้าไม่ต้องการเห็นสงครามน้อยๆ จากภายใต้หัวข้ออุธรณ์นี้ของข้าพเจ้าเลย " เมื่อท่านฟังจบแล้วจงลบทิ้งมันเสีย""
เพราะข้าพเจ้าเชื่อว่า ข้อเชื่อนี้ลอร์ดมิคานตามกติกาไม่มีสิทธิ์วิจารณ์สิ่งค้นพบหรือวิจารณญาณใดๆทั้งสิ้น นอกขากอยู่เฉยๆแต่บังเอิญมีคนแอบอ้าง ใช้คำวิจารณ์นี้
โดยชื่อหน้าเป็นลอร์ดและมีนามสกุลว่ามิคาน แต่มิคานตัวนี้ในพยัญขนะลาตินตัวเลขที่ตัวKMiK an )มิใช่ตัง(MIcan) ซึ่งเป็นพยัญชนะตัวลำดับที่ ในภาษาลาตินอังกฤษ
แต่มีข้อมูลออกมาว่าดังนี้ ในหนังสือพิมพ์รายวันมิคาน สเตทนิวส์ (Mican state news)แต่ไม่มีใครสนใจหลุมดำสักคนเดียวในเมืองมิคาน
ต่อมามีนักข่าวมาสัมภาษณ์ว่าลอร์ดมิคานผู้ซ่อนเร้น(pretender lord)ว่าท่านเห็นหลุมดำอย่างไรฃอร์ดกลับจอบส่สมัรทับซ้อน มิใช่ลอร์ดมิคานแสดงมตินี้แต่บังเอืญผู้เผยแพร่แนสคิดนั้นมีขืรอพ้องเสียงกัน
เรื่องจึงเงียบไป ปัญหาลักษณะนี้ที่มิคานเขามีกฎหมายไม่เอาโทษใครได้ และถือเป็นไร้สาระ ในเรื่องการบืนยันทางวิทยาศาตร์ทำนายและการค้นพบ
แต่เรื่อง"หลุมดำ"(black hold )ถูกเปิดออกม่ดังนี้ :มันเป็นหลุมดำในระบบอวกาศที่ข้าเชื่อว่าหลุมดำ มันคือจุดกำเนิดของสรรพสิ่งที่ทำให้เกิดอาทิตบ์และมวลดวงดาวททั้งหมดและทำให้เกิดมนุษย์บนโลก และสรรพสิ่งทั้งหมดที่ปรากฎนี้
แต่คนปัจจุบันมองไม่ออกว่ามันเป็นไปได้อย่างไร เพราะเวลาอันยาวนานมากล้านๆๆๆปี สรพสิ่งเกิดวิวัฒน์จนความจริงถูกกลืนเป็นสภาพปัจจุบันนี้เป็นและดั่งที่เราเห็นกันอยู่ทุกวันนี้
แม้ความคิดรากหญ้าแบบนี้ เป็นการตีความอย่างง่าย ทำความเข้าใจเอาเองตามตารู้สึก"
ลอร์ดมิคานมิได้ค้านนักวิทยาศาสตร์อวกาศ ที่ท่านมี ถ้าท่านมีเป็นอย่างอื่นไปแต่อย่างใดไม่
มนุษย์จงตามท่านไปนักวิทยาศาสตร์ ส่วนมุมมองนี้ก็เก็บไว้เป็นอาหารแห่งความคิดใหม่ๆ(ne o -f o o d o f t h o u g h t)ได้ดี ตามสิทธิของคนคิด ก็แล้วกัน ลอน์ดมิคานสรุปในตนเองในที่สุดเพราะเหตุผลที่ว่าเมื่อวานนี้เชื่อว่าโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาล แต่มาวันนี้พระอาทิตย์นั้ นเป็นศูนย์กลางบางแห่งจักรวาลเป็นต้น
มิติของอนันต์จ-อินฟิไนต์(infinity )จึงทำให้ลอร์ดมิคานมีความคิดเป็นของตนเองขึ้นมาที่เรียกว่ามุมมองของปัจเจกโพธิ(individuals )
มิคานได้สงเคราะห์ตามชีวิตและชะตากรรมของตัวเองและพูดออกมาแบบมอง อย่างที่จริงว่า"โลกมันกลม แต่ที่ตาเห็นมันแบนแผ่นเป็นแนวราบฉะนั้นอันนี้เป็นอุทาหรณ์ ชั่วข้ามคืนแบบนี้
ที่ไม่อาจลุแก่อำนาจเพื่อคนมีอุปดนณ์และความคิดอุปกรณ์ทางความคิดที่ด้อยไปกว่านี้. ได้มันเป็นสามัญสำนึกสำหรับเรา ก่อนที่เราจะมีเวลาพอที่จะไปคิดอย่างที่เขานักวิทยาศาสตร์มิติคิดได้กัน
"ลแร์ดมิคานคิดเอาเองแบบเข้าใจง่ายๆและยังไม่อาจชี้เป็นเนติอะไรก็หาไม่" เทพเจ้าปีศาตภูสมิง"นั่งหัวเราะแบบขำกลิ้งแล้วก็เงียบไป หลังได้ฟังลอร์ดมิคานสาธยายความคิดเหล่านั้นและคำบอกเล่าทั้งหมดออกไปจากปาก
ขออภัยข้าฯในความคิดนี้มันอาจจะหยาบไปหน่อย แต่ข้าเชื่ออย่างนี้ ขออภัยหากท่าน"เจ้าตำหนักภูสมิง"เข้าใจสรรพสิ่งดีไปกว่านี้
เพราะ"มันเป็นนานาทัศนะ"และความต่างกันต้องมีบ้าง ในเรื่องนี้ที่แยกเป็นความจริงเฉพาะและความจริงสากล ที่ข้าลอร์ดมิคานผู้เป็นปัจเจกโพธิสุดจะพึงเห็นได้ปานฉะนั้น
ลอร์ดมิคานยังชอบใช้ชีวิตสามัญแต่พอตนเองถูกคุกคาม มากๆเข้า
ลอร์ดมิคานก็อยากจะหนีกลับเข้าปราสาทมิคานตามเดิม มิคานพูดต่อไปกับตนเองหลังจากลาออกมาจากตำหนักเทพเจ้าเจ้าปีศาจสมิงกูสมิงนั้นมา
ลอรฺ์ดมิคานฝืนพยายายามอธิบายตนเองกับตนเองต่อไป ในยามที่ตนเองว่างจากความนึกคิดและความเจ็บปวดแห่งชะตาขีวิตในวินาทีต่อมา
จึงปรารภว่า:-
" อันที่จริงการเป็น ๆลอร์ดนะมันเหนือการเมืองเหนือสรรพสิ่งมันเป็นเทวสิทธิ์ เยี่ยงมนุษย์เช่นเรา
ที่เกิดมา"ได้มีที่อยู่ ที่กินแบบเบ็ดเสร็จ ที่ไม่ต้องทำไม่ต้องหามาเอง เหมือนมนุษย์ทั่วไปจำนวนมากอื่นๆ ที่เกิดมาแล้วทต้องทำต้องหาเอาเอง
ต้องสร้างบ้านเองเป็นต้น เพราะบรรพบุรุษของตรเองมีไว้แต่ก็ไม่เพียงพอ และมิคานเกิดมาเป็นลูกคนเดียวเป็นเทวสิทธิ์ที่คนส่วนใหญ่มีลูกหลายคน
มรดกมีมาก็ต้องแบ่งกัน แต่ลอร์ดมิคานครอบครองเทวสิทธิ์นี้โดยไม่ต้องแบ่งให้ใครหลังตนเองรับมรดก ที่รักษาไว้ให้โดยแม่นมที่ตายไปแล้ว
เช่นกันที่ชื่อว่า"กาจา""ท่านผู้นี้ตายไปหลังวันมอบมรดกพินัยกรรมให้ลอร์มิคานตอนเที่ยงวันของวันบรรลุนิติภาวะของลอร์ดมิคานนั่นเอง
"กาจา"แม่นมของลอร์ดมิคานเป็นลมหมดสติแน่วนิ่ง ตายในวันนั้น ไม่ทราบสาเหตุการตายที่แท้จริงแต่แพทย์บอกว่า"เป็นโรคหัวใจขาดเลิอดตา
ย เพราะการดีใจที่ได้อุตสาห็รักษาพินัยกรรทนี้ไว้ให้ลอร์ดมิคานอายุบรรลุนิติภาวะนั่นเอง
คือแพทย์สันนิษฐานว่า"'กาจา"คงจะดีใจมาหที่อยู่ได้ทนถึงวันนี้และทำสำเร็จ ภสษาแะทย์จึงเรียกว่าหัวใจวายตายละกระมัง แพทย์ผู้เยียวยาเธอสุดจักเยื้อชีวิตเธอไว้
ลอร์มิคานเสียใจมาก เมื่อทันทีที่ทราบข่าวการตายของเธอ และมิคานคาดว่าจะให้นักปาฏิมากรเพื่อนกัน ทำ"อนุสวรีย์กาจา"เพื่อเธอไว้เป็นอนุสรณ์ที่สนามหญ้าหลังปราสาทมิคาน หลังที่ตรเองได้สิทธิครอบครองปราสาทมิคานสมบูรณ์จากคณะกรรมาธิการกติกาแห่งเมืองเป็นการถาวรเรียบรเอนแล้ว ทั้งนี้ลอร์ดมิคานทำเพื่อเป็นการปฏิการคุณต่อ"กาจา เดอะ หญิงผู้มีพระคุณ"
อันเทวสิทธิ์นี้ที่ลอร์ดมิคานเข้าใจคือมีพื้นที่ที่จะเหนือศาสนาไปเลย แต่ลอร์ดมิคานไม่เคยไม่เคารพศาสนา แต่ไหนแต่ไรมา
เพราะลอร์ดมิคานถืแว่า"ศาสนานั้นเหนือสรรพสิ่งเบ็ดเสร็จหมดโดยประการทั้งปวง
ศาสนาบริสุทธิ์ มีไว้ไร้คำติฉินนินทาใด เพราะ"ศาสนาเป็นศูนย์รวมแห่งมโนธรรม"
ศาสนาเป็นสิ่งที่ทุกๆคนดื่มได้ หรือศาสนาคือเป็นเรื่องเหนือโลก
ศาสนา เป็นสิ่ง เหนือกามารมณ์
ศาสนาเป็นสิ่งเหนือเหตุผล
ศาสนาเป็นสิ่งเหนือความรัก
ศาสนาเป็นสิ่งเหนือตรรกะ
มิคานกล่าวต่อ
"เราไม่มีธุรกิจอะไร""
เราไม่ใข่นักลงทุน
แต้เราเป็น"นักบริโภคนิยม"เสียมากว่า
ข้าขอจำนน
เราขอไม่เป็นนักธุรกิจเก็งกำไรแต่เราจะมข้มันเมื่อการนำเสนอเพิ่อบริโภคมาถูกต่ต้องใจเรา
ถ้านักธุรกิจนักลวทุน ไม่มีไม่ทำให้เราใด้บริโภคเราก็จะบริโภคปราสาทมิคานที่เรานั้นนั่นเอง อย่างมีความสุข
เราไม่เอาอะไรอื่นอีก เราไม่ฝันเพ้อและจินตราการเพื่อครองโลกแต่เราเอาแค่มรดกที่มีติดตัวมา เพื่อพอยังขีพได้และก็อยู่ไปด้วยเกียรติและมโนธรรม เพราะกติกาแห่งมิคานก็บัญญัติให้เรามีได้แค่นั้น
เราเป็นลอร์ดต้องอยู่และ อยู่ในขอบเขตจำกัด จึงไม่พยคาทีทเป็นลอร์ดหรือทอเแนเจเาขายไปเซเนียเวินเอสเอสโซเซียลเซกคิวาตกวาน
แต่เป็นลอร์ดก็มีมรดจริงรับรองอยูแล้วอย่างปลอดภัยและเป็นเอกลักษณ์ของมิคานเท่านั้น
และในความเป็นลอร์ดเราได้รัยการยกเว้ น ภาษีบางอน้วัวึมงานเมทแวก็ออกไปบ้างแต่ไปสมัครคเป็นสมาชิกสภาปผู้แทนราษฎร์หรืออะไรก็ไม่ได้ ถ้าอยากฝืนจะทำก็ต้องลาออกยากตำแหน่งขุนนางลอร์ดเสียก่อนคือเป็นสามัญชนก่อน มีสิ่งต้องคิดอีกมากมาบ
ส่วนทรัพย์สินของลอร์ดที่จะอู้ฟู่ขนาดหนักระดับมหาเศรศฐีพันพันล้าน ก็คงไม่มี นอกจากมีมรดกเป็นที่ดินที่บังเอิญต่อมา มันบ๊วเอิญแพงมากอันนี้ก็เลยเกิดเป็นส่วนเกินของลอร์ดแต่ละรายไปของเมืองมิคาน
โดยบูม(boom)สถานะลอร์ดที่ รวยขึ้นมาโชคดีไป ที่ได้ผลบวกส่วนเกินเพิ่มมูลค่าจาก"เทวสิทธิ์ "ในความเกิดขึ้นเป็นลอร์ดโดยกำเนิดและสืบทอด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น